Πέμπτη 25 Ιουνίου 2015

Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΗΓΕΤΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
 Μπορεί νά ύπάρξει οργανωμένο κράτος χωρίς πολιτικούς ήγέτες; Ό ιερός Χρυσόστομος άπαντά: «Πρέπει νά ύπάρχουν οί άρχοντες, γιά νά μήν τρώμε ό ένας τόν άλλο σάν τά ψάρια». «Ό Θεός μάς χάρισε τούς άρχοντες, γιά νά έχουμε εύταξία καί νά μή συμπεριφερόμαστε πιό παράλογα άπό τά άλογα θηρία. Ή έξουσία τού άρχοντα είναι παρόμοια μέ τήν τέχνη τού ήνίοχου καί τού κυβερνήτη τού πλοίου» . Ταυτόχρονα όμως ύπογραμμίζει: «Είναι προτιμότερο νά μή διοικεΐται ένας λαός άπό κανένα, παρά νά διοικεΐται άπό έναν κακό ήγέτη» . Δυστυχώς όμως, τονίζει άλλου, «οί άρχοντες συνήθως είναι διεφθαρμένοι» .
"Ας προσέξουμε τώρα τή φωνή τού Μεγάλου Βασιλείου: «Οί άρχοντες ύπάρχουν όχι γιά νά καυχώνται γιά τή σπουδαία θέση τήν οποία κατέχουν, άλλά γιά νά τιμούν οί ίδιοι τή θέση αύτή» . Γΐ αύτό «όσοι έπιδιώκουν τήν άρετή δέν άναλαμβάνουν μέ εύχαρίστηση δημόσια άξιώματα. Αντίθετα όσοι άποβλέπουν σέ χρήματα καί δόξα, θεωρούν μέγιστο άγαθό τήν κατάκτηση κάποιας έξουσίας, γιά νά μπορούν νά άποκτοΰν όσα έπιθυμοϋν» . «Έργο τών άρχόντων είναι νά άναχαιτίζουν τις άταξίες τού λαού νά τόν κατευθύνουν στό σωστό όταν όμως αύτοί πρώτοι παραβαίνουν τό νόμο, πώς μπορούν νά καθοδηγούν τούς άλλους;». Γΐ αύτό «πολλοί ήγέτες, όταν κλέβουν, άναγκάζονται νά είναι έπιεικεΐς στούς άλλους, έπειδή έχουν χάσει τήν παρρησία τους».
Γιά τό ίδιο ζήτημα ό άγιος Γρηγόριος Θεολόγος λέει: «Πολλοί άρχοντες σπαταλοϋν άμέτρητα χρήματα γιά νά κατασκευάσουν πολυτελή έπιπλα, καί άλλοι βάζουν τά άκριβότερα άρώματα καί εύφραίνονται μέ τή μουσική των οργάνων, άντί νά συμπάσχουν καί νά ύποφέρουν γιά τή συντριβή τοϋ λαού». Γι’ αύτό ό ιερός Πατήρ άπευθύνεται σ’ αύτούς καί τούς λέει: «Νά σέβεστε τό άξίωμά σας. Γνωρίζετε πόσο σπουδαίο είναι τό έργο σας καί τί μεγάλο μυστήριο βρίσκεται γύρω άπό σάς. Κόσμος ολόκληρος βρίσκεται κάτω άπό τήν έξουσία σας. Γίνεστε “θεοί” στούς ύπηκόους σας».
2 Ποιο έργο πρέπει vα έπιτελουν οί πολιτικοί ήγέτες;
Λέει έπιγραμματικά γι’ αύτό τό θέμα ό Μέγας Βασίλειος: «Οί άρχοντες πρέπει νά ύπερασπίζονται τά δικαιώματα τού Θεού, νά τιμωρούν τούς παραβάτες». Καί ό ιερός Χρυσόστομος συμπληρώνει: «Δέν πρέπει νά έπιζητοϋν τή δική τους τιμή άλλά τό κοινό συμφέρον». «Δέν ξεχωρίζουν άπό τή χλαμύδα, άλλά άπό τό ότι προστατεύουν όσους ύποφέρουν, διορθώνουν τά κακώς έχοντα, τιμωρούν τήν αδικία, δέν έπιτρέπουν νά καταπατεΐται τό δίκαιο».
3. Ποια όμως πρέπει να είναι τα προσόντα των πολιτικών ηγετών;
Ό άγιος Γρηγόριος ό Θεολόγος τά έπισημαίνει: «Οί άρχοντες πρέπει νά ξεπερνούν κατά πολύ τούς άλλους· νά γίνονται καθημερινά ανώτεροι, νά έχουν άξια καί άρετή άνάλογη μέ τό άξίωμά τους». Καί ό ιερός Χρυσόστομος: «Ό πολιτικός ήγέτης πρέπει νά έχει βίο άκηλίδωτο, ώστε νά τόν έχουν όλοι ώς παράδειγμα». «’Εκείνος πού άσκεΐ τήν πολιτική έξουσία δέν θά μπορέσει νά τή διαχειρισθεΐ δίκαια, άν προηγουμένως δέν κυβερνήσει τόν έαυτό του όπως πρέπει, καί άν δέν τηρήσει μέ μεγάλη ακρίβεια καί τούς πολιτικούς καί τούς θρησκευτικούς νόμους» . «’Εκείνος πού είναι σέ θέση νά άρχει καί νά άρχεται, αύτός θά μπορέσει νά κυβερνήσει καί τήν οικογένεια του έκεΐνος πού μπορεί νά κυβερνήσει τό σπίτι του, θά μπορέσει νά κυβερνήσει καί μιά πόλη, θά μπορέσει νά κυβέρνησει όλη τήν οικουμένη. ’Άν όμως δέν είναι σέ θέση νά ρυθμίσει τόν ψυχικό του κόσμο, πώς θά μπορέσει νά κυβερνήσει τήν οικουμένη; Πώς θά ώφελήσει άλλους αύτός πού δέν μπόρεσε νά ώφελήσει τόν έαυτό του;» . Καί άλλου σημειώνει: «Ό άρχοντας σ’ αύτό κυρίως πρέπει νά άρχει, στό νά νικάει μέ τήν άρετή του, άν όμως νικιέται, δέν είναι πλέον άρχοντας». Γι’ αύτό «ό άριστος άρχοντας πρέπει νά είναι αδυσώπητος στόν έαυτό του καί στις πράξεις του» .
Καί έπιλέγει ό ιερός Χρυσόστομος: «Οί πολιτικοί ήγέτες πρέπει νά έχουν ύψηλή νοημοσύνη, νά μιλούν μέ παρρησία, να περιφρονούν τά βιοτικά, νά μισούν τήν πονηριά, νά είναι ήπιοι καί φιλάνθρωποι». Έχουν χρέος «νά παραβλέπουν τά δικά τους συμφέροντα καί νά φροντίζουν γιά τά προβλήματα τοϋ λαού τους» .
Τέτοιοι λοιπόν πρέπει νά είναι οί πολιτικοί άρχοντες: ικανοί, άδιάφθοροι, άκέραιοι, φιλάνθρωποι, φιλοπάτριδες καί φιλόθεοι. Ανώτεροι σέ άρετές καί σέ ικανότητες άπό τό λαό. Τέτοιους πολιτικούς έχει άνάγκη ιδιαιτέρως σήμερα καί ή πατρίδα μας. Τέτοιους πολιτικούς έχει χρέος νά έκλέγει καί ό λαός. 
Άγιος Νεκτάριος: Ταπεινωθείτε μέχρι το χώμα και θα γίνεται τέλειοι!

Σκοπός τής ζωής μας είναι νά γίνουμε τέλειοι καί άγιοι. Νά αναδειχθούμε παιδιά τού Θεού καί κληρονόμοι τής βασιλείας τών ουρανών.

Άς προσέξουμε μήπως, γιά χάρη τής παρούσας ζωής, στερηθούμε τή μέλλουσα, μήπως, από τίς βιοτικές φροντίδες καί μέριμνες, αμελήσουμε τό σκοπό τής ζωής μας.
Η νηστεία, η αγρυπνία καί η προσευχή από μόνες τους δέν φέρνουν τούς επιθυμητούς καρπούς, γιατί αυτές δέν είναι ο σκοπός τής ζωής μας, αποτελούν τά μέσα γιά νά πετύχουμε τό σκοπό.

Στολίστε τίς λαμπάδες σας μέ αρετές. Αγωνιστείτε ν’ αποβάλετε τά πάθη τής ψυχής. Καθαρίστε τήν καρδιά σας από κάθε ρύπο καί διατηρήστε τήν αγνή, γιά νά έρθει καί νά κατοικήσει μέσα σας ο Κύριος, γιά νά σάς πλημμυρίσει τό Άγιο Πνεύμα μέ τίς θείες δωρεές.

Παιδιά μου αγαπητά, όλη σας η ασχολία καί η φροντίδα σ’ αυτά νά είναι. Αυτά ν’ αποτελούν σκοπό καί πόθο σας ασταμάτητο. Γί’ αυτά νά προσεύχεστε στό Θεό. Νά ζητάτε καθημερινά τόν Κύριο, αλλά μέσα στήν καρδιά σας καί όχι έξω από αυτήν. Καί όταν Τόν βρείτε, σταθείτε μέ φόβο καί τρόμο, όπως τά Χερουβείμ καί τά Σεραφείμ, γιατί η καρδιά σας έγινε θρόνος τού Θεού. Αλλά γιά νά βρείτε τόν Κύριο, ταπεινωθείτε μέχρι τό χώμα, γιατί ο Κύριος βδελύσσεται τούς υπερήφανους, ενώ αγαπάει καί επισκέπτεται τούς ταπεινούς στήν καρδιά.

Άν αγωνίζεσαι τόν αγώνα τόν καλό, ο Θεός θά σέ ενισχύσει. Στόν αγώνα εντοπίζουμε τίς αδυναμίες, τίς ελλείψεις καί τά ελαττώματά μας. Είναι ο καθρέφτης τής πνευματικής μας καταστάσεως. Όποιος δέν αγωνίστηκε, δέν γνώρισε τόν εαυτό του.

Προσέχετε καί τά μικρά ακόμα παραπτώματα. Άν σάς συμβεί από απροσεξία κάποια αμαρτία, μήν απελπιστείτε, αλλά σηκωθείτε γρήγορα καί προσπέστε στό Θεό, πού έχει τή δύναμη νά σάς ανορθώσει.

Μέσα μας έχουμε αδυναμίες καί πάθη καί ελαττώματα βαθιά ριζωμένα, πολλά είναι καί κληρονομικά. Όλα αυτά δέν κόβονται μέ μία σπασμωδική κίνηση ούτε μέ τήν αδημονία καί τή βαρειά θλίψη, αλλά μέ υπομονή καί επιμονή, μέ καρτερία, μέ φροντίδα καί προσοχή.

Η υπερβολική λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια. Γι’ αυτό είναι βλαβερή καί επικίνδυνη, καί πολλές φορές παροξύνεται από τό διάβολο, γιά ν’ ανακόψει τήν πορεία τού αγωνιστή.

Ο δρόμος πού οδηγεί στήν τελειότητα είναι μακρύς. Εύχεστε στό Θεό νά σάς δυναμώνει. Νά αντιμετωπίζετε μέ υπομονή τίς πτώσεις σας καί, αφού γρήγορα σηκωθείτε, νά τρέχετε καί νά μή στέκεστε, σάν τά παιδιά, στόν τόπο πού πέσατε, κλαίγοντας καί θρηνώντας απαρηγόρητα.


Αγρυπνείτε καί προσεύχεστε, γιά νά μήν μπείτε σέ πειρασμό.